هرگز از يادم نرفت روياي تو                       

               گم نشد در قلب من سوداي تو

سر به ديوار کسي تکيه نکرد                     

           چشم به جز در سجده ات گريه نکرد

تير عشقت جز به قلب من نخورد                   

                سحر چشمانت به جز روحم نبرد

يک نفس بي تو دلم طاقت نداشت               

             جز گل عشقت به قلب من نکاشت

در دلم جز اسم تو چيزي نبود                   

                 گر تو تنهايم گذاري پس چه سود

واژه هاي شعر خاک پاي توست                

                مرگ شعرم ديدن غم هاي توست

سال ها مرغ دلم شد بيقرار                      

                     مجرم عشقم سرم بر روي دار

تا افق تا بيکران ها با توام                          

                          تا غروب عمر دنيا با توام

تا ابد جاريست نامت بر لبم                      

                    نور ماهي و منم همچون شبم

در نگاهم جز تمناي تو نيست                   

                   مومن عشقم خدايم جز تو کيست

آمدم سويت،طوافت مي کنم                 

                همچو (عين)و(شين)و(قاف‍)ت ميکنم

   رو به تو زانو زدم در سجده ام                  

                     قبله عشقي و من هم بنده ام  

من چه ناقابل به درگاه توام                      

                       مومن گه گاه و بيگاه توام 

ميگن عشق مثل بازي الاکلنگه هر کسي که عاشق تره خودشو پايين نگه ميداره تا عشقش از بالا بودن لذت ببره...

اما چقدر سخته يه روز به خودت بياي و ببيني روي يه الاکلنگ چوبي تنهايي

کسي که از تو بالا تر بوده دست عشقتو گرفته و با خودش برده

خيلي سخته سرتو بالا کني و ببيني عشقت با يار تازه اش روي ابرا قدم مي زنن.

صداش مي کني ((آهاي عشق من برگرد بيا بازم بازي کنيم منتظرتم))

اما اون تو اون الاکلنگ چوبي رو فراموش کرده.حالا عاشق کسيه که از تو بهتره.

لبخند تلخه روي لباتو مي بينم وقتي به روزي فکر ميکني که براي اولين بار ديديش

يا انتظارت وقتي براي يه مدت رفت و ازش بي خبر بودي

اما حالا همه چيز تموم شده تو موندي  و يه شهر خاطره و يه الاکلنگ چوبي.

چقدر سخته نتوني ازش دل بکني مدام سرت به سمت آسمون باشه و نگاش کني

 با اينکه خيلي تنهايي دلت نخواد از اون بالا بيفته پايين.

چقدر سخته نتوني از اون الاکلنگ چوبي دل بکني آخه تنها يادگاري که ازش داري

يادته هر کاري مي کردي تا لبخند بزنه اما نمي خنديد ولي حالا براي عشق تازه اش مي خنده

چقدر خنده هاش قشنگه با خودت ميگي کاش مي تونستم صداي خنده هاشو بشنوم

يه چيزي رو از اون بالا پرت کرد به طرفت صداي شکستن اومد

 حس عجيبي داري مبيني قلب شيشه اي خودته که بهش يادگاري دادي

تکه هاشو کنار هم ميذاري جاي پاهاش روي دلت مونده

با بغض ميگي لا اقل يه يادگاري ازش دارم.

عشق من رو سوي فردا کرد و رفت

نامه هاي کهنه را تا کرد و رفت

خسته شد از من دلش طاقت نداشت

اشک چشمم مثل دريا کرد و رفت

عاقبت پي برد به پستي دلم

قصد فتح قله ها را کرد و رفت

از من و شادي من بيزار بود

گريه هايم را تماشا کرد و رفت

با حضورش غصه ها زخمي شدند

زخم غم ها را مداوا کرد و رفت

قلب من در دست او هم مي تپيد

قلب را خاک کف پا کرد و رفت

دل به زير پاي او فرياد زد

سر به سوي آسمان ها کرد و رفت

گفتمش چشم انتظارم تا ابد

انتظارم را چه زيبا کرد و رفت.

                                                                              HAMID